Pamiętam czasy, kiedy telefony były jakimś nieosiągalnym luksusem, a ich posiadacz aparatu telefonicznego podpiętego do linii mógł się uważać za prawdziwego wybrańca losu. Choć dziś trudno w to uwierzyć, jeszcze dwadzieścia, dwadzieścia pięć lat temu telefon był niezwykłą rzadkością, a na jego założenie trzeba było czekać latami. Kiedy już się miało założony telefon w domu było naprawdę co świętować.

Niestety, jak w wszystko w komunie, telefony należały do tak zwanych dóbr deficytowych. Jak prawie w każdej dziedzinie i tutaj istniała jakaś ogólna niemożność i nie dało się szybciej i efektywniej budować centrali telefonicznych czy przeciągać linii telefonicznych. Po prostu się nie dało i taka była “uroda” tamtego systemu.

Dziś telefony są już prawie w każdym domu i wprost nie możemy się opędzić od ofert składanych nam przez coraz to innych operatorów sieci telefonicznych. Na szczęście Telekomunikacja Polska S.A. przestała być monopolistą i to właśnie wpłynęło pozytywnie na dostępność telefonów dla przeciętnego człowieka. Bo pojawiła się Netia, Dialog, Tele 2 czy jeszcze inni operatorzy lokalni, którzy docierają tam gdzie niesławna Tepsa się ociąga i gdzie się jej nie opłaca………